სიახლეები

ინტრავენური ანესთეზიის ისტორია და ევოლუცია

წამლების ინტრავენური შეყვანა მეჩვიდმეტე საუკუნით თარიღდება, როდესაც კრისტოფერ რენმა ძაღლს ოპიუმი ბატის ბუმბულისა და ღორის შარდის ბუშტის გამოყენებით გაუკეთა, რის შედეგადაც ძაღლი „დაბნეული“ გახდა. 1930-იან წლებში კლინიკურ პრაქტიკაში ჰექსობარბიტალი და პენტოთალი დაინერგა.

სწორედ 1960-იან წლებში ჩამოყალიბდა ინტრავენური ინფუზიების მოდელები და განტოლებები ფარმაკოკინეტიკის მიმართულებით, ხოლო 1980-იან წლებში დაინერგა კომპიუტერული კონტროლირებადი ინტრავენური ინფუზიის სისტემები. 1996 წელს დაინერგა პირველი სამიზნე კონტროლირებადი ინფუზიის სისტემა („დიპრუფუზორი“).

განმარტება

A სამიზნე კონტროლირებადი ინფუზიაარის ინფუზია, რომელიც კონტროლდება ისე, რომ ცდილობს მიაღწიოს მომხმარებლის მიერ განსაზღვრულ წამლის კონცენტრაციას ჩვენთვის საინტერესო სხეულის ნაწილში ან ქსოვილში. ეს კონცეფცია პირველად შემოგვთავაზა კრუგერ ტიმერმა 1968 წელს.

ფარმაკოკინეტიკა

განაწილების მოცულობა.

ეს არის პრეპარატის განაწილების აშკარა მოცულობა. ის გამოითვლება ფორმულით: Vd = პრეპარატის დოზა/კონცენტრაცია. მისი მნიშვნელობა დამოკიდებულია იმაზე, გამოითვლება თუ არა ის ნულოვან დროს - ბოლუსის შემდეგ (Vc) თუ ინფუზიის შემდეგ სტაბილურ მდგომარეობაში (Vss).

კლირენსი.

კლირენსი წარმოადგენს პლაზმის მოცულობას (Vp), საიდანაც პრეპარატი გამოიყოფა დროის ერთეულში, ორგანიზმიდან მისი გამოყოფის გათვალისწინებით. კლირენსი = ელიმინაცია X Vp.

კლირენსის ზრდასთან ერთად, ნახევარგამოყოფის პერიოდი მცირდება, ხოლო განაწილების მოცულობის ზრდასთან ერთად, ნახევარგამოყოფის პერიოდიც მცირდება. კლირენსი ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას იმის აღსაწერად, თუ რამდენად სწრაფად მოძრაობს პრეპარატი კომპარტმენტებს შორის. პრეპარატი თავდაპირველად ნაწილდება ცენტრალურ კომპარტმენტში, სანამ პერიფერიულ კომპარტმენტებში გადანაწილდება. თუ ცნობილია განაწილების საწყისი მოცულობა (Vc) და თერაპიული ეფექტისთვის სასურველი კონცენტრაცია (Cp), შესაძლებელია ამ კონცენტრაციის მისაღწევად დატვირთვის დოზის გამოთვლა:

დატვირთვის დოზა = Cp x Vc

მისი გამოყენება ასევე შესაძლებელია უწყვეტი ინფუზიის დროს კონცენტრაციის სწრაფად გაზრდისთვის საჭირო ბოლუსური დოზის გამოსათვლელად: ბოლუსური დოზა = (Cnew – Cფაქტობრივი) X Vc. სტაბილური მდგომარეობის შესანარჩუნებლად საჭირო ინფუზიის სიჩქარე = Cp X კლირენსი.

მარტივი ინფუზიური რეჟიმები სტაბილურ პლაზმაში კონცენტრაციას მხოლოდ ნახევარგამოყოფის პერიოდის მინიმუმ ხუთჯერადად მიღწევამდე აღწევს. სასურველი კონცენტრაციის უფრო სწრაფად მიღწევა შესაძლებელია, თუ ბოლუსურ დოზას ინფუზიის სიჩქარე მოჰყვება.