სიახლეები

ინფრასტრუქტურული თანამშრომლობა შეიძლება იყოს ვარიანტი

ლიუ ვეიპინგი | China Daily | განახლებულია: 2022-07-18 07:24

ლი მინი/ჩინა დეილი

ჩინეთსა და შეერთებულ შტატებს შორის დიდი განსხვავებებია, თუმცა ბიზნესისა და ეკონომიკის თვალსაზრისით, განსხვავებები ნიშნავს ურთიერთშემავსებლობას, თავსებადობას და ორმხრივად მომგებიან თანამშრომლობას, ამიტომ ორმა ქვეყანამ უნდა ისწრაფვოდეს იმის უზრუნველსაყოფად, რომ განსხვავებები ძალის, თანამშრომლობისა და საერთო ზრდის წყაროდ იქცეს და არა კონფლიქტების.

ჩინეთ-აშშ-ის სავაჭრო სტრუქტურა კვლავ ძლიერ ურთიერთშემავსებელს ავლენს და აშშ-ის სავაჭრო დეფიციტი უფრო მეტად ორი ქვეყნის ეკონომიკურ სტრუქტურებს შეიძლება მივაწეროთ. ვინაიდან ჩინეთი გლობალური ღირებულებათა ჯაჭვის შუა და დაბალ საფეხურზეა, ხოლო აშშ - საშუალო და მაღალ საფეხურზე, ორივე მხარეს სჭირდება ეკონომიკური სტრუქტურების კორექტირება, რათა გაუმკლავდნენ გლობალური მიწოდებისა და მოთხოვნის ცვლილებებს.

ამჟამად, ჩინეთ-აშშ-ის ეკონომიკურ კავშირებს ახასიათებს საკამათო საკითხები, როგორიცაა მზარდი სავაჭრო დეფიციტი, სავაჭრო წესებში არსებული განსხვავებები და ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებთან დაკავშირებული დავები. თუმცა, ეს საკითხები გარდაუვალია კონკურენტული თანამშრომლობის დროს.

რაც შეეხება აშშ-ის მიერ ჩინურ საქონელზე დაწესებულ სადამსჯელო ტარიფებს, კვლევები აჩვენებს, რომ ისინი უფრო მეტად აშშ-ს აზიანებენ, ვიდრე ჩინეთს. სწორედ ამიტომ, ტარიფების შემცირება და ვაჭრობის ლიბერალიზაცია ორი ქვეყნის საერთო ინტერესებში შედის.

გარდა ამისა, როგორც ანალიზები აჩვენებს, რადგან სხვა ქვეყნებთან ვაჭრობის ლიბერალიზაციას შეუძლია შეამსუბუქოს ან კომპენსირება გაუწიოს ჩინეთ-აშშ-ს სავაჭრო დავების უარყოფით შედეგებს, ჩინეთმა უნდა გააგრძელოს თავისი ეკონომიკის შემდგომი გახსნა, განავითაროს მეტი გლობალური პარტნიორობა და ხელი შეუწყოს ღია მსოფლიო ეკონომიკის მშენებლობას საკუთარი და მსოფლიოს სასარგებლოდ.

ჩინეთ-აშშ-ის სავაჭრო დავები ჩინეთისთვის როგორც გამოწვევას, ასევე შესაძლებლობას წარმოადგენს. მაგალითად, აშშ-ის ტარიფები „დამზადებულია ჩინეთში 2025“-ის პოლიტიკას ისახავს მიზნად. და თუ ისინი „დამზადებულია ჩინეთში 2025“-ის შეზღუდვას მოახერხებენ, ყველაზე მეტად ჩინეთის მოწინავე წარმოების ინდუსტრია დაზარალდება, რაც შეამცირებს ქვეყნის იმპორტის მასშტაბებს და საერთო საგარეო ვაჭრობას და შეანელებს მოწინავე წარმოების ინდუსტრიის ტრანსფორმაციასა და განახლებას.

თუმცა, ეს ასევე აძლევს ჩინეთს შესაძლებლობას, განავითაროს საკუთარი მაღალი დონის და ძირითადი ტექნოლოგიები და უბიძგებს მის მაღალტექნოლოგიურ საწარმოებს, იფიქრონ ტრადიციული განვითარების რეჟიმის მიღმა, მოიშორონ იმპორტსა და ორიგინალური აღჭურვილობის წარმოებაზე ძლიერი დამოკიდებულება და გააძლიერონ კვლევა და განვითარება ინოვაციების ხელშეწყობისა და გლობალური ღირებულებათა ჯაჭვების საშუალო და მაღალი დონისკენ გადასვლის მიზნით.

ასევე, როდესაც შესაფერისი დრო დადგება, ჩინეთმა და აშშ-მ უნდა გააფართოვონ სავაჭრო მოლაპარაკებების ჩარჩო და ჩართონ ინფრასტრუქტურულ თანამშრომლობა, რადგან ასეთი თანამშრომლობა არა მხოლოდ შეამსუბუქებს სავაჭრო დაძაბულობას, არამედ ხელს შეუწყობს ორ მხარეს შორის უფრო ღრმა ეკონომიკურ ინტეგრაციას.

მაგალითად, გიგანტური, მაღალი ხარისხის ინფრასტრუქტურული ობიექტების მშენებლობის ექსპერტიზისა და გამოცდილების, ასევე ინფრასტრუქტურის მშენებლობაში მოწინავე ტექნოლოგიების გამოყენების გათვალისწინებით, ჩინეთი კარგ პოზიციაშია აშშ-ის ინფრასტრუქტურის განვითარების გეგმაში მონაწილეობის მისაღებად. და რადგან აშშ-ის ინფრასტრუქტურის უმეტესი ნაწილი 1960-იან წლებში ან უფრო ადრე აშენდა, ბევრმა მათგანმა დაასრულა თავისი სიცოცხლის ციკლი და საჭიროებს შეცვლას ან კაპიტალურ რემონტს და, შესაბამისად, აშშ-ის პრეზიდენტ ჯო ბაიდენის „ახალი კურსი“, 1950-იანი წლებიდან მოყოლებული აშშ-ის ინფრასტრუქტურის მოდერნიზაციისა და გაფართოების უდიდესი გეგმა, მოიცავს მასშტაბური ინფრასტრუქტურის მშენებლობის პროგრამას.

თუ ორივე მხარე ასეთ გეგმებზე ითანამშრომლებს, ჩინური საწარმოები უკეთ გაეცნობიან საერთაშორისო წესებს, უკეთ გაიგებენ მოწინავე ტექნოლოგიებს და ისწავლიან განვითარებული ქვეყნების მკაცრ ბიზნეს გარემოსთან ადაპტაციას, ამავდროულად გააუმჯობესებენ თავიანთ გლობალურ კონკურენტუნარიანობას.

სინამდვილეში, ინფრასტრუქტურულ თანამშრომლობას შეუძლია მსოფლიოს ორი უდიდესი ეკონომიკის დაახლოება, რაც, ეკონომიკური სარგებლის მოტანის პარალელურად, გააძლიერებს პოლიტიკურ ურთიერთნდობას და ხალხთა შორის გაცვლას და ხელს შეუწყობს გლობალურ ეკონომიკურ სტაბილურობასა და კეთილდღეობას.

გარდა ამისა, რადგან ჩინეთი და აშშ საერთო გამოწვევების წინაშე დგანან, მათ უნდა გამოავლინონ თანამშრომლობის შესაძლო სფეროები. მაგალითად, მათ უნდა გააძლიერონ თანამშრომლობა ეპიდემიის პრევენციისა და კონტროლის საკითხებში და გაუზიარონ სხვა ქვეყნებს პანდემიის შეკავების გამოცდილება, რადგან COVID-19 პანდემიამ კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ არცერთი ქვეყანა არ არის დაზღვეული გლობალური საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის საგანგებო სიტუაციებისგან.