სიახლეები

1968 წელს კრუგერ-ტაიმერმა ილუსტრირებული აღწერა, თუ როგორ შეიძლება ფარმაკოკინეტიკური მოდელების გამოყენება ეფექტური დოზირების რეჟიმების შესაქმნელად. ბოლუსური, ელიმინაციის, გადატანის (BET) ეს რეჟიმი შედგება:

ბოლუსური დოზა, რომელიც გამოითვლება ცენტრალური (სისხლის) განყოფილების შესავსებად,

ელიმინაციის სიჩქარის ტოლი მუდმივი სიჩქარით ინფუზია,

ინფუზია, რომელიც კომპენსირებს პერიფერიულ ქსოვილებში გადაცემას: [ექსპონენციურად კლებადი სიჩქარე]

ტრადიციული პრაქტიკა გულისხმობდა პროპოფოლის ინფუზიის რეჟიმის რობერტსის მეთოდით გამოთვლას. 1.5 მგ/კგ დატვირთვის დოზას მოჰყვება 10 მგ/კგ/საათში ინფუზია, რომელიც ათწუთიანი ინტერვალებით მცირდება 8 და 6 მგ/კგ/საათში სიჩქარემდე.

ეფექტის საიტის ტარგეტირება

ძირითადი ეფექტებიანესთეტიკიინტრავენური საშუალებები სედატიური და ჰიპნოზური ეფექტებით ხასიათდება, ხოლო პრეპარატის ამ ეფექტების გამოვლენის ადგილი, რომელსაც ეფექტის უბანი ეწოდება, ტვინია. სამწუხაროდ, კლინიკურ პრაქტიკაში ტვინის კონცენტრაციის [ეფექტის უბანი] გაზომვა შეუძლებელია. მაშინაც კი, თუ შეგვეძლება ტვინის პირდაპირი კონცენტრაციის გაზომვა, საჭირო იქნება ზუსტი რეგიონალური კონცენტრაციების ან თუნდაც რეცეპტორების კონცენტრაციების ცოდნა, სადაც პრეპარატი თავის ეფექტს ახდენს.

პროპოფოლის მუდმივი კონცენტრაციის მიღწევა

ქვემოთ მოცემულ დიაგრამაზე ნაჩვენებია ბოლუსური დოზის შემდეგ სისხლში პროპოფოლის სტაბილური კონცენტრაციის შესანარჩუნებლად საჭირო ინფუზიის სიჩქარე ექსპონენციურად კლებადი სიჩქარით. ასევე ნაჩვენებია სისხლში და ეფექტის ადგილზე კონცენტრაციას შორის არსებული შეფერხება.